--

ราตรีที่ ๑ โลกที่ไม่สมบูรณ์

“ได้แต่ เคว้งคว้าง เหมือนทุกอย่างเป็นเพียงภาพเบลอ โลกที่ฉันอยู่พังทลาย~” เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ดังขึ้นเหมือนมีใครโทรมา ปี๊บ! เด็กหนุ่มกดวางสายโทรศัพท์ ตอนนี้เด็กหนุ่มกำลังอยู่บนดาดฟ้าของตึกตึกหนึ่ง สูงประมาณตึกสี่ชั้น เด็กหนุ่มนั่งจ้องโทรศัพท์มือถือที่เพิ่งตัดสายทิ้งไปหมาดๆ ว่าเบอร์ใคร “ส้ม” เด็กหนุ่มพูดถึงใครบางคนแล้วเขาก็กระโดดลงมาจากตึกสี่ชั้น

คงไม่ต้องอธิบายอะไรมากว่าเกิดอะไรขึ้น คุณก็รู้ๆอยู่

การที่ใครหลายๆคนคิดฆ่าตัวตายเพื่อหนีปัญหา หรือ ไปดื่มเบียร์เหล้าอะไรหลายๆอย่าง มันไม่ได้ทำให้ปัญหาลบเลือนไปแต่อย่างใดแต่มันคือการ ทำให้ลืมปัญหาชั่วขณะ เท่านั้นเอง

“โลกที่ไม่สมบูรณ์” ชายหนุ่มชุดดำสนิททั้งตัวเอ่ยขึ้นอย่างเบื่อหน่าย

 เด็กหนุมลืมตาขึ้นมา พยายามจะลุกขึ้น แต่เพราะกระดูกที่ขาหักละเอียด “โอ๊ย !” เด็กหนุ่มอุทานขึ้นด้วยความเจ็บปวด พยาบาลที่เฝ้าเด็กหนุ่มอยู่ เธออายุประมาณ 20 ปีกว่าๆ บอกขึ้นว่า หนูจะทำอะไรหรอจ๊ะ พยาบาลท่าทางเป็นมิตร เด็กหนุ่มมองไปที่พยาบาล ครู่หนึ่งแล้วเค้าก้นอนลงไป

พยาบาลคงคิดว่าเด็กคนนี้ช่างไร้มรรยาทเสียจริง แต่เปล่าเลย เธอกลับยิ้ม เหมือนดีใจอะไรสักอย่าง

แล้วเธอก็เดินออกไปจากห้อง เธอคงจะไปช่วยงานคุณหมอ

เด็กหนุ่มจ้องไปที่หน้าต่างของห้องพยาบาล ใกล้ๆหน้าต่างมีกระถางดอกไม้อยู่

ตอนนี้เด็กหนุ่มไร้เรี่ยวแรง เขากำลังจะหลับ ทันใดนั้นเองก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น “ก๊อก ๆ ๆ” เด็กหนุ่มหลับไปแล้ว คนที่เดินเข้ามาเป็นเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 15 ปี เธอนั่งลงที่ โซฟา ใกล้ๆเตียงของเด็กหนุ่ม คาดว่าเธอ คือ ส้ม ที่เด็กหนุ่มพูดถึง.